Newsroom - Aktualności

100 numerów Playa. Wspomina Zgredaktor

11.12.2008 09:57

Zgredaktor opowiada jaką obudowę miała polska podróbka Ponga i wspomina, co zrobiono z pierwszym jego tekstem, który trafił do druku

Granie zaczęło się od... Polskiej podróbki Ponga jeszcze za Gierka. Miała drewnopodobną obudowę.

Jakie były początki w Playu i ile tekstów odrzucono Ci przed pierwszą publikacją? Mnie odrzucono, bo się spóźniłem o godzinę. Następnego dnia wsiadłem do lepszego tramwaju.

Najbardziej upierdliwy materiał, który musiałeś kiedykolwiek robić? Nie mogę powiedzieć, bo ktoś sobie przypomni, że miałem go dostarczyć i każe mi go skończyć.

Najlepszy moment w pracy dziennikarza piszącego o grach komputerowych. Kiedy zobaczyłem swój pierwszy tekst w druku. Zaraz potem zobaczyłem, że ktoś śmiał w nim grzebać! Miałem szczęście - nic nie popsuł.

Wspomnienie życia. O grach. Widziałem na targach Tomb Raidera, kiedy dało się tylko biegać Larą, i pomyślałem, że to będzie rewolucja.

Gadżety. Najlepszy gadżet w moim domu to maszyna do robienia wiatru, która pluje kolorowymi piłeczkami i gra melodyjki.

Walka życia. Z glebogryzarką. Zremisowałem 1:1. W grach zawsze największa jest ta walka, która jest przede mną.

Bohater z dzieciństwa. Moim zbiorowym bohaterem są Szadoki. Szukajcie, pytajcie, to może je wydadzą na DVD...

Największa wpadka w historii gier. Nie będę oryginalny - E.T. na Atari VC 2600 w 1982 roku. Jedyna gra, którą wywożono na wysypisko ciężarówkami.

Wymarzona rola. Burmistrz SimCity: nigdy więcej korków, a każdy, kto postawi koszmar architektoniczny, zdąży tylko usłyszeć kliknięcie na buldożer.

Co chciałbyś powiedzieć tym, którzy marzą, by zacząć pracować w tej działce? To robota dziennikarska jak każda inna, tylko bez smrodu. No dobra, bez politycznego smrodu.