Lubię sandboxy. Dlatego skomentuję artykuł georgosa i podzielę się swoimi przemyśleniami. W wielu kwestiach zgadzam się z autorem artykułu. W niektórych mam odmienne zdanie.
To co lubię w sandboxach, to otwarty świat i masa zadań do wykonania. Świat powinien być na tyle ciekawy, by chciało się do niego wracać nawet po ukończeniu gry.
Świat
Środowisko MUSI tętnić życiem. Miło jest patrzeć na miasto, w którym ciągle coś się dzieje. Tu ktoś wchodzi do sklepu, tam ktoś odbiera telefon, jeszcze ktoś inny znalazł się w tłumie gapiów obserwujących jakieś wydarzenie. Sprawia to, że czujesz się częścią tego wirtualnego świata. Oczywiście pustkowia, miejsca opuszczone też są przeze mnie mile widziane. Byle nie było ich za dużo.
Środki lokomocji
Im więcej różnego rodzaju pojazdów tym lepiej. W końcu każdy woli 'wozić się' czym innym. Przejazd z jednego końca mapy na drugi, tylko po to żeby rozpocząć / skończyć zadanie nie jest nudny. Nie jest nudny, gdy świat 'żyje' i przejazdy takie nie są zbyt częste. Zgadzam się z georgosem, że w sandboxach powinny pojawiać się sposoby szybkiego przemieszczania się z miejsca na miejsce (samolot [GTA: SA], taxi, teleport).
Ludzie
Mieszkańcy udostępnionego świata muszą być różnorodni. Mali, duzi, grubi, chudzi, starzy, młodzi itd. Lepszy jest mniejszy świat, który jest zróżnicowany, niż ogromny zamieszkiwany przez armię klonów.
Bohater
Postać, którą przyjdzie mi pokierować może być odgórnie narzucona. Nie robi mi to większej różnicy. Chcę tylko mieć wpływ na to, bym mógł ją rozwinąć. Np.: zmienić fryzurę, ubranie itd.
Budynki
Według mnie autorzy nie powinni pozwalać nam, graczom na wejście i zwiedzanie każdego budynku. Jak dla mnie jest to całkowicie pozbawione sensu. I tak nikt nie wejdzie do każdego budynku, pomieszczenia. Lepiej pozwolić na wejście do mniejszej ich ilości, ale bardziej dopracowanej.
Misje / zadania
Muszą być zróżnicowane. Muszą być ciekawe. Raz na jakiś czas musi trafić się widowiskowa misja. Muszę mieć możliwość wykonania większości z nich po swojemu.
Opinia
Według mnie nigdy nie powstanie idealny sandbox czy jakakolwiek inna gra. ZAWSZE znajdzie się ktoś, komu coś nie spasuje.

Dobry sandbox nie jest zły, ale osobiście wolę gry... liniowe i oskryptowane. Jest tak, gdyż takowe produkcje cemugolą się zwykle większą filmowością i efektownością, akcja w nich jest szybsza, bardziej skondensowana, a całość o wiele bardziej emocjonująca. Podczas gdy w GTA między misjami musimy przeboleć dojazd z miejsca na miejsce między misjami, to już w takim Modern Warfare czeka nas jedynie szybki loading i już wracamy do akcji. Nie oznacza to oczywiście, że nie cenię sobie otwartego świata sandboxowych produkcji. Dobrze tylko kiedy twórcy zadbają o jej odpowiedni klimat, jak np. w Vice City, moim zdaniem do dziś najlepszej "piaskownicy". Nie podoba mi się z kolei kiedy twórcy takich otwartych produkcji przeginają wciskając do niej na siłę kolejnych elementów by ją jeszcze bardziej urozmaicić. Bardzo nie podobało mi się "pakowanie" czy karmienie bohatera z San Andreas. Jeśli miałbym na coś takiego ochotę odpaliłbym The Sims. Było to całkowicie zbędne, nudne i sztucznie wydłużało rozgrywkę. Mam nadzieję, że twórcy sandboxów będą pamiętać o tym by zachować umiar w czasie "dofajnowywania" swoich produkcji.

---

Sandbox może nasunąć graczowi jedno skojarzenie - wolność. Po części stajemy się scenarzystami i reżyserami wirtualnego spektaklu, w którym odgrywamy główną rolę. Po części, ponieważ i tak jesteśmy podporządkowani głównej linii fabularnej. Tego typu gra wymaga od gracza więcej samodzielności, to on wybiera, to on decyduje. To decydowanie ma sens tylko wtedy gdy można zauważyć celowość pobocznych zadań, koncepcję dla działań gracza i sensowność jego często kreatywnych działań. Zgadzam się z poglądem autora artykułu, który pisze, że otwieranie dostępnych drzwi i okien w grze, zwiedzanie w grze wszystkich budynków nie ma sensu. Moim zdaniem wątki - ozdobniki, które nic nie wnoszą, miejsca, które nic nie znaczą - wodzą gracza za nos, jakby ktoś robił sobie z niego żarty.
Autor artykułu słusznie zauważa pewną schematyczność sandboxów: łudząco podobne budynki, podobne misje. Pomieszczenia, bez względu na lokację czasową, nie różnią się od siebie. Zgadzam się z tą argumentacją. Nie trzeba być wnikliwym graczem by zauważyć, że na przykład w GTA4 wjeżdżając w budkę z hot-dogami zniszczymy ją, przewrócimy też uliczną latarnię, ale metalowa barierka pod wpływem silnego uderzenia pozostanie na swoim miejscu. Postacie w grze podobnie, mamy wrażenie jakby pochodziły od jednej matki i jednego ojca. Owa niekonsekwencja i brak indywidualizmu zdecydowanie jest minusem sandboxów.
Autor pisze, że sandboxom do ideału coraz bliżej, na przeszkodzie zaś stoją między innymi kwestie finansowe. Pytanie, czy ideał jest w ogóle do osiągnięcia. Gdyby dopuścić możliwość, że ideał nie musi podobać się wszystkim graczom i każdego zadowolić, odpowiedź brzmi tak. Ale nie zagalopujmy się w wymaganiach i oczekiwaniach. Nie zapominajmy, że wirtualny świat, choćby bardzo realistyczny i dopracowany w szczegółach, zawsze będzie atrapą świata zza okna. Imitacja może być zbliżona do ideału, ale nigdy nie będzie doskonała. To tylko, a może aż, gra.

Sandbox w języku angielskim oznacza piaskownicę. I takie mają być sandboxy! Mają dawać mnóstwo nieskrępowanej zabawy oraz dać możliwość wciągnięcia się maksymalnego w grę. Niektórzy uznają za sandboxa każdą grę z otwartym światem! To błąd. Sandbox musi mieć też znakomite misje poboczne dlatego Mafia 2 odpada! Jaki jest mój ulubiony sandbox?
Grand Theft Auto? Nie!
Red Faction Guerilla? Nie!
Saints Row 2? Nie!
Just Cause? Nie
Red Dead Redemption? Nie!
Nigdy chyba byście nie wpadli, że najbardziej do gustu przypadł mi The Saboteur. Gdy grałem w niego na każdym kroku czułem się, że działania głównego bohatera, czyli Seana Devlina są mi bliskie. I tu dochodzimy do kolejnego mojego ubolewania. Sandboxy muszą mieć niesamowity klimat, który da nam swobodę oraz mocne zżycie z bohaterem. Kolejna kontrowersyjna decyzja to wybór sposobu zdrowia w grze. Czy mają być to apteczki i żywność czy odnawianie się zdrowia. Apteczki i żywność potrafią napsuć trochę krwi, ale odnawianie się życia znacznie spłyca grę. The Saboteur dostał średnie oceny w mediach za to, że był tam mały stopień realizmu. Kolejnym niewybaczalnym błędem jest trzydzieści takich samych klonów przechodniów lub samochodów na ulicach. Jaki byłby idealny sandbox? Taki jaki by zrobili wszyscy twórcy sandboxów.
Grand Theft Auto+ Red Faction Guerilla+ Just Cause+ Mafia 2( mimo, że jako sandbox jest trochę cienka to system osłon jest perfekcyjny)+ Saints Row+ Red Dead Redemtion+ The Saboteur= Gra idealna
Jednak to jest niemożliwe!
Co jest ważniejsze w sandboxach? Większy świat czy mniejszy, ale zdecydowanie sensowniej zapełniony. Ja wybieram stanowczo ten drugi pomysł
W wielu sandboxach gdy są śladowe ilości skryptów w najważniejszych misjach są one po prostu słabe.
Jedną z ważniejszych rzeczy jest też fabuła. W niektórych grach jak Red Faction Guerilla została zrobiona słabo, tak w Grand Theft Auto 4 jest znakomita. Ale Red Faction Guerilla ma niesamowity silnik fizyczny. Każdy sandbox ma swoje zalety i wady. Ważne jest w sandboxach aby nie zanudzać gracza poruszaniem się lub nudnymi misjami. Najlepiej aby twórcy zrobili taki świat, że go podziwiając nie zaznamy ani jednej chwili wytchnienia. Pojazdy są oczywiście jedną z podstawowych spraw. Wszystko zależy od modelu jazdy. Czy ma być realistyczny lub zręcznościowy. A najlepiej gdyby gracz mógłby dokonać wyboru.
Sandbox powinien także stawiać gracza w centrum wydarzeń. Gracz ma się czuć, że jest kimś!
Multiplayer to kolejna ze spraw kontrowersyjnych. Najlepiej gdyby twórcy skupili się na trybie dla pojedyńczego gracza niż gdy będzie tak po prostu. W sandboxach ważną sprawą jest grafika i dźwięk. Cieszy mnie, że wielu twórców daje licencjowane, klimatyczne kawałki. Grafika natomiast musi spełniać rolę taką aby pasowała do świata gry.
Ważną sprawą jest też główny bohater, który musi być kimś, kogo da się lubić!
Niektórzy uważają, że MMO zabija sandboxy. Nie zgadzam się z tym!
MMO jest dla fanów multiplayera a sandboxy dla fanów singla. Kończąc moje przynudzanie dodam, że sandboxy to jeden z moich ulubionych gatunków gier. Kończę bo po napisaniu tego artykułu z przyjemnością zanużę się w jakimś wirtualnym, otwartym świecie.